اساس مشابهت، محبت است
هنگامی که این حدیث پیامبر اکرم ج را میخواندم که «من تشبه بقوم فهو منهم» [۲]: «کسیکه با قومی خود را مشابه میسازد، از جملهی آنان است» وعلمای اسلام میگفتند که مفهوم حدیث شریف این است، کسانی که خود را مانند دیگران میسازند در روز قیامت با آنان حشر میشوند. من واقعا تعجب مینمودم که هرگاه کسی مسلمان باشد و کلمهی لا اله الا الله را بخواند و نمازها و عبادات را نیز انجام دهد، با مشابه ساختن چهره، نام و لباس خویش با غیر مسلمانان چه نقصی خواهد نمود؟
بالآخره با مطالعهی آیات قرآنی و احادیث پیامبر ج و تجاربی که از میان مردم حاصل نمودم، دانستم که اساس مشابهت، محبت میباشد. ما چرا خود را با کسی مشابه میسازیم؟ برای اینکه او را دوست داریم.
از عالمی پرسیدم که چرا اینگونه لباس میپوشی؟ گفت: به اساس تحقیقاتی که نمودهام، فهمیدهام که پیامبر اسلام ج لباسهای سفید را دوست داشت، من نیز خواستم مثل پیامبر اسلام ج لباس بپوشم.
خواهری، چادر بزرگی را پوشیده بود و میگفت که زنان مومن باید خود را مشابه با، بی بی فاطمه و بی بی عایشه بسازند.
ازکسی پرسیدم که نام پسرت را چرا چنین گذاشتهای؟
فرمود: از فلان شخص بسیار خوشم میآمد، به همین سبب خواستم نام پسرم را مثل نام او بگذارم.
از کسی پرسیدم چرا چهرهات را مشابه با فلان (قهرمان) فیلم ساختهای؟
گفت: من آن قهرمان را بسیار دوست داشتم، به همین خاطر خواستم چهرهام را مثل او بسازم.
دیگری میگفت: من زمانی فلان دختر فیلم را دیدم که لباسهای زیبایی پوشیده است بسیار خوشم آمد لذا تصمیم گرفتم که لباسهایم را مثل لباسهای او بسازم.
خلاصه اینکه هرکسی بر اساس محبتی که با جانب مقابل دارد، خود را در نام، لباس و چهرهاش، مشابه او میسازد. پیامبر اکرم ج این حدیث معجزه آسا را فرموده است: «هرکسی که خود را با مردمانی مشابه میسازد، از جملهی آنان محسوب خواهد شد.» اکنون کسانی که خدایﻷ را دوست دارند، در هنگام اختیار نام اولادشان، نامهای خدایﻷ را با پیشوند عبد میگذارند وهمچنین کسانیکه پیامبران، صحابهی کرام و آل بیت پیامبر ج را دوست دارند، نامهای آنان را برای فرزندانشان اختیار میکنند و هرگاه کسی از ایشان مشوره میخواهد، برایشان نیز نامهای ی را مشوره میدهند که مطابق قرآن وسنت باشد و از نامهای زشت که مربوط به اعتقادات و فرهنگ غیر مسلمانان است، اجتناب میورزند.
[۲] «عن أبي عبيدة بن حذيفة عن أبيه أن النبي صلى الله عليه و سلم قال من تشبه بقوم فهو منهم لم يرو هذا الحديث عن هشام بن حسان إلا علي بن غراب ولاعن علي إلا عبد العزيز تفرد به محمد بن مرزوق» حدیث شماره: ۸۳۲۷ جلد: ۸ صفحه: ۱۷۹ معجم الاوسط.