تفسیر
مشرکین، خالقیت و مالکیت الله و صفات دیگری را که نام برده شد منکر نبودند و با توجه به اینکه میدانستند که معبودان شان نه آفرینندۀ آسمانها و زمیناند و نه آورندۀ باد و باران، آنها را در عبادت الله یعنی در سجده، طواف و نذر و نداء شریک دانسته، إله یا معبود مینامیدند. از این نظر الله جلشأنه از آنها میپرسد که آخر معبودان شما چه کاری میتوانند بکنند که شما آنها را إله نام گذاشته سجده میکنید و به کمک میخوانید و میگویید: «یا فلان أدرکني» و با توجه به این که اله کسی میتواند باشد که توانایی و علم او نهایت نداشته باشد پس در نتیجه باید بپذیرید که عقلاً و شرعاً غیر الله را هر کسی که باشد اله، معبود یا مشکلگشا نامیدن و او را هنگام سختی خواندن، شرک و ممنوع است.