نورالدین در تاریخ:
نورالدین محمود به اسلام و عظمت آن اعتقاد داشت و این آن چیزی بود که باعث شد او بتواند نتایجی را به دست آورد که دیگران با وجود آنکه سرزمینهای گستردهتری در اختیار داشتند و از نظر مالی نیز در وضعیت بهتری بودند از انجام آن ناتوان بمانند. او برای مسیحی بودن صلیبیان با آنان نمیجنگید بلکه برای این با آنها میجنگید که آنان را بیگانگانی میدانست که برای اشغالگری و بیحرمتی به مقدسات قدم به سرزمینهای اسلامی گذاشتهاند. او با نصرانیان سرزمینش بدرفتاری نمیکرد بلکه آنان نزد او شهروندانی بودند که از همهی حقوق برخوردار بودند. وی نه کلیسایی را ویران کرد و نه کشیش یا راهبی را مورد آزار قرار داد.
جهاد و وحدت نیروهای اسلامی وی را از برپا داشتن مدارس و مساجد باز نداشت تا جایی که مساجد و مدارسی که او بنا نموده بود به صدها رسید و هیچ سرزمینی از سرزمینهای تحت قدرت وی خالی از مسجد و مدرسه نبود. او هنگامی که مدرسهای میساخت برای ساخت آن بسیار خرج میکرد و در انتخاب شیوخ آن بسیار دقت میکرد و اوقاف بسیاری برای آن در نظر میگرفت. در این مدارس اهمیت فراوانی به قرآن و حدیث داده میشد، خود او علاقهی فراوانی به شنیدن حدیث داشت و برخی از محدثان به او اجازهی روایت حدیث داده بودند.
وی همچنین در کنار ساخت مدارس به ساخت بیمارستانها در سرزمینهای تحت حکومتش توجه ویژهای داشت و آن را به طور رایگان در اختیار فقرایی قرار داد که توانایی کمک گرفتن از طبیبان و تهییه دارو را نداشتند. وی همچنین توجه ویژهای به ساخت کاروانسراها در مسیر مسافران داشت تا جایی باشد برای توقف و استراحت شبانهی آنها و برای محافظت و ادارهی این کاروانسراها افرادی را قرار داد.