امانت حمل سلام و رساندن آن
آن حضرت ج با هر کس روبرو میشد، به او سلام میداد. و برای کسانی که حضور نداشتند، بهوسیلهی دیگران، سلام میفرستاد. چنانکه روزی، جوانی را به عیادت مریضی فرستاد. هنگامی که آن جوان، نزد مریض رفت به او گفت: رسولالله ج برای تو سلام فرستاد [۱۰].
همچنین آن حضرت ج سلام دیگران را به مردم میرساند. چنانکه روزی، جبرییل از آسمان فرو آمد و خدیجه نیز در آنجا حضور داشت. جبرییل گفت:
«يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ خَدِيجَةُ قَدْ أَتَتْ مَعَهَا إِنَاءٌ فِيهِ إِدَامٌ أَوْ طَعَامٌ أَوْ شَرَابٌ، فَإِذَا هِىَ أَتَتْكَ فَاقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنْ رَبِّهَا وَمِنِّى، وَبَشِّرْهَا بِبَيْتٍ فِى الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ، لاَ صَخَبَ فِيهِ وَلاَ نَصَبَ» [۱۱].
«ای رسول خدا! این خدیجه است که برایت غذا آورده است. پس سلام پروردگارش را به او برسان و او را به خانهای در بهشت، بشارت بده که از مروارید تهی خالی ساخته شده است و هیچگونه سر و صدا، مشقت و خستگی در آن، وجود ندارد».
همچنین رسول خدا ج سلام جبرییل÷را به امالمؤمنین عایشه صدیقهل رساند. [روایت بخاری و مسلم].
الفاظ سلام عبارتند از: «السّلام عليکم ورحمة الله وبرکاته». و بنا بر قول صحیح، سلام با کلمهی «برکاته». به پایان میرسد چنانچه ابوداود و ترمذی این مطلب را با سندی قوی، روایت کردهاند. برخی کلمهی «ومغفرته» را هم بر الفاظ سلام، افزودهاند.
اما روایتی که آن را افزوده است، روایت ضعیفی است که ابوداود آن را نقل کرده است [۱۲].
انسس میگوید: هنگامی که رسول خدا ج میخواست سلام بدهد، سه بار سلام میداد [۱۳].
شاید عادت رسول خدا ج این بود که هرگاه به جمعیت انبوهی میرسید، سه بار سلام میداد. چون فکر میکرد که یک بار سلام دادن، کفایت نمیکند و همه، آن را نمیشنوند چنانکه در روایت حاکم به آن، تصریح شده است.
در سنت آمده است که روزی، رسول خدا ج به دیدن سعدبن عباده رفت. هنگامی که به دروازهی خانه سعد رسید، گفت: «السلام عليکم ورحمة الله وبرکاته».
سعد، سلام دادن رسول خدا ج را شنید ولی بدون اینکه صدایش را بلند کند، آهسته، در دلش به آن، جواب داد. نبی اکرم ج دوباره گفت: «السلام عليکم ورحمة الله وبرکاته». سعد، مجدداً بدون اینکه صدایش را بلند کند، به سلامش جواب داد. آن حضرت ج بار سوم گفت: «السلام عليکم ورحمة الله وبرکاته». این بار نیز سعد، بدون اینکه صدایش را بلند کند به سلام آن حضرت ج پاسخ داد. آنگاه رسول خدا ج برگشت. سعد، خودش را به آن حضرت ج رساند و گفت: ای رسول خدا! سوگند به خدا که همهی سلامدادنهایت را شنیدم و در دلم به آنها جواب دادم. و قصدم این بود که سلامهای بیشتری به ما بدهی. پیامبر اکرم ج گفت: «السلام عليکم أهلالبيت ورحمته. إنه حميد مجيد» [۱۴].
[۱۰] مسلم (۱۸٩۴). [۱۱] مسلم (۱۸٩۴). [۱۲] ابوداود (۵۱٩۶). علامه ابن قیم در زادالمعاد (۲/۴۱٧) سه علت برای ضعیف بودن این حدیث، بیان کرده است و حافظ ابن حجر هم در فتحالباری (۱۱/۸) آن را ضعیف دانسته است. [۱۳] بخاری (۱/۳۲) و ترمذی (۱٧۲۳). [۱۴] بخاری در کتاب «الأدب الـمفرد» (۱۰٧۳) و محقق زاد المعاد (۲/۴۱٩) میگوید: در سند این حدیث، ضعف وجود دارد.