سُورَةُ الطُّورِ

بسم الله الرحمن الرحیم

﴿ وَٱلطُّورِ ١ وَكِتَٰبٖ مَّسۡطُورٖ ٢ فِي رَقّٖ مَّنشُورٖ ٣ وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ٤ وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ٥ وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ٦ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٞ ٧ مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٖ ٨ يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرٗا ٩ وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرٗا ١٠ فَوَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١١ ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضٖ يَلۡعَبُونَ ١٢ يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ١٣ هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ١٤﴾

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

قسم به کوه طور. ﴿1﴾و قسم به کتاب نوشته شده!. ﴿2﴾در کاغذ گشاده [1097]. ﴿3﴾و قسم به خانۀ معمور! [1098]. ﴿4﴾و قسم به سقف برافراشته شده! [1099]. ﴿5﴾و قسم به دریاى پر کرده شده!. ﴿6﴾هرآیینه عذاب پروردگار تو بودنى است. ﴿7﴾نیست او را هیچ دفع کننده. ﴿8﴾روزی که جنبش کند آسمان جنبش کردنى. ﴿9﴾و روان شود کوه‌ها، روان شدنى. ﴿10﴾پس واى آن روز دروغ شمارندگان را! . ﴿11﴾آنان‌که ایشان به بیهوده‏گویى بازى مى‏کنند. ﴿12﴾روزی که به سختى روان کرده شوند به سوى آتش دوزخ روان کردنى. ﴿13﴾این است آتشى که شما آن را دروغ مى‏شمرید. ﴿14﴾

﴿ أَفَسِحۡرٌ هَٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ ١٥ ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ١٦ إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَنَعِيمٖ ١٧ فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ١٨ كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓ‍َٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ١٩ مُتَّكِ‍ِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٖ مَّصۡفُوفَةٖۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٖ ٢٠ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءٖۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۢ بِمَا كَسَبَ رَهِينٞ ٢١ وَأَمۡدَدۡنَٰهُم بِفَٰكِهَةٖ وَلَحۡمٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ٢٢ يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأۡسٗا لَّا لَغۡوٞ فِيهَا وَلَا تَأۡثِيمٞ ٢٣ ۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانٞ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤٞ مَّكۡنُونٞ ٢٤ وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ ٢٥ قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبۡلُ فِيٓ أَهۡلِنَا مُشۡفِقِينَ ٢٦ فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ٢٧ إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلُ نَدۡعُوهُۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ٢٨ فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٖ وَلَا مَجۡنُونٍ ٢٩ أَمۡ يَقُولُونَ شَاعِرٞ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيۡبَ ٱلۡمَنُونِ ٣٠ قُلۡ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُتَرَبِّصِينَ ٣١﴾

آیا سحر است این یا شما در نمى‏نگرید؟. ﴿15﴾درآیید به این آتش پس صبر کنید یا نکنید برابر است بر شما، جز این نیست که جزا داده خواهید شد به حسب آنچه می‌کردید. ﴿16﴾هرآیینه متقیان در بوستان‌ها و نعمت‌ها باشند. ﴿17﴾خوشحال شده به سبب آنکه نعمت داد ایشان را پروردگار ایشان و به سبب آنکه نگاهداشت ایشان را پروردگار ایشان از عذاب دوزخ. ﴿18﴾بخورید و بنوشید گوارا به سبب آنچه می‌کردید. ﴿19﴾تکیه زده بر تخت‌ها برابر یکدیگر گسترده و کدخدا کنیم ایشان را به حوران گشاده چشم. ﴿20﴾و آنان‌که ایمان آوردند و بر پى ایشان رفت اولاد ایشان در ایمان، برسانیم بدیشان اولاد ایشان را و نقصان نکنیم ایشان را از جزاى عمل ایشان چیزى هر مردى به آنچه عمل کرد در گرو باشد. ﴿21﴾و پى‏درپى عطا کنیم ایشان را میوه و گوشت از جنسى که طلب کنند. ﴿22﴾از دست یکدیگر می‌گیرند آنجا پیالۀ شراب. نه بیهوده‏گویى باشد در آن و نه بزهکارى. ﴿23﴾و آمدوشد کنند حوالى ایشان نوجوانى چند از ایشان گویا آن نوجوانان مروارید در پرده پنهان‏اند. ﴿24﴾و روى آورد بعض ایشان بر بعض از یکدیگر سؤال‏کنان. ﴿25﴾گفتند: هرآیینه ما پیش از این در میان اهل خانۀ خود ترسان بودیم. ﴿26﴾پس نعمت فراوان داد ما را خدا و نگاه داشت ما را از عذاب باد گرم. ﴿27﴾هرآیینه ما پیش از این عبادت مى‏کردیم او را، هرآیینه اوست احسان کنندۀ مهربان. ﴿28﴾[یا محمد] پس پند ده. نیستى به فضل پروردگار خود کاهن و نه دیوانه. ﴿29﴾بلکه آیا می‌گویند: شاعر است، انتظار تو مى‏کشیم در حق او حوادث زمانه را. ﴿30﴾بگو: انتظار بکشید، هرآیینه من با شما از انتظار کشندگانم. ﴿31﴾

﴿ أَمۡ تَأۡمُرُهُمۡ أَحۡلَٰمُهُم بِهَٰذَآۚ أَمۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ ٣٢ أَمۡ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥۚ بَل لَّا يُؤۡمِنُونَ ٣٣ فَلۡيَأۡتُواْ بِحَدِيثٖ مِّثۡلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ٣٤ أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ٣٥ أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ٣٦ أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمۡ هُمُ ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ ٣٧ أَمۡ لَهُمۡ سُلَّمٞ يَسۡتَمِعُونَ فِيهِۖ فَلۡيَأۡتِ مُسۡتَمِعُهُم بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ ٣٨ أَمۡ لَهُ ٱلۡبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلۡبَنُونَ ٣٩ أَمۡ تَسۡ‍َٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ ٤٠ أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ٤١ أَمۡ يُرِيدُونَ كَيۡدٗاۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلۡمَكِيدُونَ ٤٢ أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ٤٣ وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطٗا يَقُولُواْ سَحَابٞ مَّرۡكُومٞ ٤٤ فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ ٤٥ يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡ‍ٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ٤٦ وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابٗا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٤٧ وَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعۡيُنِنَاۖ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ٤٨ وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَإِدۡبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ٤٩﴾

آیا می‌فرماید به این عقیده عقل‌هاى ایشان، یا ایشان گروهى سرکش‏اند؟. ﴿32﴾آیا می‌گویند که بر بسته است قرآن را؟ نى! بلکه ایمان نمى‏آرند. ﴿33﴾پس باید بیارند سخنى مانند این، اگر راستگو هستند. ﴿34﴾آیا ایشان آفریده شده‏اند به غیر آفریننده یا ایشان خود آفریدگارند؟. ﴿35﴾آیا ایشان آفریده‏اند آسمان‌ها و زمین را؟ بلکه ایشان باور نمی‌کنند. ﴿36﴾آیا نزدیک ایشان خزانه‌هاى پروردگار تو است یا ایشانند چیره‏دست؟. ﴿37﴾آیا ایشان را نردبانى هست که بر آن صعود کرده می‌شوند؟ پس باید که بیارد شنوندۀ ایشان دلیل ظاهر را. ﴿38﴾آیا خدا را دختران پیدا شوند و شما را پسران؟. ﴿39﴾آیا سؤال می‌کنى از ایشان مزدى بر رسالت، پس ایشان از غرامت گرانبار شده‏اند؟ ﴿40﴾آیا نزدیک ایشان علم غیب است، پس ایشان مى‏نویسند؟. ﴿41﴾آیا می‌خواهند بداندیشى؟ پس کافران ایشانند در ضرر بداندیشى گرفتار شده. ﴿42﴾آیا ایشان را معبودى هست بجز خدا؟ پاکى خدای راست از آنکه شریک مقرر مى‏کنند. ﴿43﴾و اگر ببینند یک پاره را از آسمان افتاده، گویند: این ابرى است بر هم نشسته. ﴿44﴾پس بگذار ایشان را تا آنکه ملاقات کنند به آن روز خود که در آن بیهوش کرده شوند. ﴿45﴾روزی که دفع نکند از ایشان مکر ایشان چیزى را و نه ایشان نصرت داده شوند. ﴿46﴾و هرآیینه ستمکاران را عذابى است غیر این و لیکن اکثر ایشان نمی‌دانند. ﴿47﴾و صبر کن به انتظار حکم پروردگار، خود هرآیینه تو حضور چشم مایى و به پاکى یاد کن با ستایش پروردگار خود وقتى که به صبح بر خیزى. ﴿48﴾و بعض اوقات شب به پاکى یادکن خدا را و عقب غایب شدن ستاره‌ها نیز. ﴿49﴾

[1096] یعنی آدمیان بنده می‌گیرند تا در مآکل ومشرب معاونت کنند، به خلاف خدا، والله اعلم. [1097] یعنی تورات یا قرآن. [1098] یعنی آنکه در آسمان است. [1099] یعنی آسمان.