ترجمه معانی قرآن کریم - توسط محمد گل گمشادزهی

فهرست کتاب

سُورَةُ الرَّحۡمَٰن

سُورَةُ الرَّحۡمَٰن

بسم الله الرحمن الرحیم

﴿ ٱلرَّحۡمَٰنُ ١ عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ٢ خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ٣ عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ٤ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ ٥ وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ ٦ وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ ٧ أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ ٨ وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ٩ وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ١٠ فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ١١ وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ ١٢ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ١٣ خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ ١٤ وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ ١٥ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ١٦﴾

به نام خداوند بخشندۀ مهربان

(خداوند) رحمان. ﴿1﴾قرآن را آموزش داده‌است. ﴿2﴾انسان را آفریده است. ﴿3﴾به او سخن گفتن یاد داده‌است. ﴿4﴾خورشید و ماه طبق حسابِ مقرّر روانند. ﴿5﴾و ستاره و درخت سجده می‌برند. ﴿6﴾و آسمان را برافراشت و ترازو را مقرّر کرد. ﴿7﴾(با این هدف) که در سنجش از حد مگذرید. ﴿8﴾و سنجش را به داد استوار دارید و در ترازو کاستی درمیان نیاورید. ﴿9﴾و زمین را برای خلق گستراند. ﴿10﴾در آن میوه(‌های فراوانی) هست و درخت‌های خرمای پوشش‌دار. ﴿11﴾(و در آن) دانۀ برگ‌دار و ریحان است. ﴿12﴾پس کدامیک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿13﴾انسان را از گلِ خشکِ سفال مانند آفرید. ﴿14﴾و جن را از زبانه‌ای از آتش آفرید. ﴿15﴾پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿16﴾

﴿رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ ١٧ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ١٨ مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ ١٩ بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ ٢٠ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٢١ يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ٢٢ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٢٣ وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَ‍َٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ ٢٤ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٢٥ كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ ٢٦ وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ٢٧ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٢٨ يَسۡ‍َٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ ٢٩ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٣٠ سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ٣١ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٣٢ يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ ٣٣ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٣٤ يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ وَنُحَاسٞ فَلَا تَنتَصِرَانِ ٣٥ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٣٦ فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ ٣٧ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٣٨ فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُسۡ‍َٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٞ وَلَا جَآنّٞ ٣٩ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٤٠﴾

پروردگار دو مشرق و دو مغرب. ﴿17﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿18﴾دو دریار را (در کنار هم) روان کرد تا (به هم) بپیوندند. ﴿19﴾بین آن دو حجابی است که (به محدودۀ هم‌دیگر) تجاوز نمی‌کنند. ﴿20﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿21﴾از آن دو مروارید و مرجان بیرون می‌آید. ﴿22﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿23﴾و او (=خداوند) در دریا کشتی‌های (بادبان) برافراشتۀ کوه‌وار دراد. ﴿24﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید. ﴿25﴾هرکس بر آن (زمین) است، فناپذیر است. ﴿26﴾و (تنها) ذات پروردگار شکوهمندِ گرامی باقی می‌ماند. ﴿27﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿28﴾هرکس که در آسمان‌‌ها و زمیناست از او (کمک) می‌خواهد و هر روزی او در کاری است. ﴿29﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿30﴾ای انس و جن به زودی به حساب شما می‌پردازیم. ﴿31﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿32﴾ای گروه جن و انس! اگر می‌توانید از کناره‌های آسمان و زمین بگذرید، پس بگذرید، جز به توانی (شگرف از آنها) نمی‌توانید بگذرید. ﴿33﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿34﴾شعله‌ای از آتش بر شما فرستاده می‌شود و (نیز) دودی. آن‌گاه نمی‌توانید انتقام بگیرید. ﴿35﴾پس کدامیک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿36﴾پس چون آسمان بشکافد آن‌گاه (مانند) گل سرخی همچون روغن گداخته شود. ﴿37﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿38﴾پس آن‌روز هیچ انس و جنّی از گناهش پرسیده نمی‌شود. ﴿39﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿40﴾

﴿يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ ٤١ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٤٢ هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٤٣ يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانٖ ٤٤ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٤٥ وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ٤٦ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٤٧ ذَوَاتَآ أَفۡنَانٖ ٤٨ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٤٩ فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ ٥٠ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٥١ فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٖ زَوۡجَانِ ٥٢ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٥٣ مُتَّكِ‍ِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۢ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقٖۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانٖ ٥٤ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٥٥ فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ٥٦ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٥٧ كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ٥٨ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٥٩ هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ ٦٠ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٦١ وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ٦٢ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٦٣ مُدۡهَآمَّتَانِ ٦٤ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٦٥ فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ ٦٦ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٦٧﴾

گناه‌کاران از قیافه‌هایشان شناخته می‌شوند آن‌گاه از ناحیۀ پیشانی و پاها گرفته می‌شوند. ﴿41﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿42﴾این است دوزخی که آن‌را گناهکاران دروغ می‌انگشاتند. ﴿43﴾بین آن و آب گرمی جوشان می‌گردند. ﴿44﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿45﴾و کسیکه از ایستادن (در حضور) پروردگارش ترسیده باشد دو باغ دارد. ﴿46﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿47﴾(دو باغ که درختانش) شاخه‌های بسیار دارند. ﴿48﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿49﴾در آن دو (باغ) دو چشمه روانند. ﴿50﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿51﴾در آن دو (باغ) از هر میوه‌ای از دو نوع است. ﴿52﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿53﴾بر فرش‌هایی تکیه زده‌اند که آسترهایش از ابریشم ستبر است، و میوۀ آن دو باغ در دسترس است. ﴿54﴾س کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿55﴾در آن (کاخ‌ها حوریانی) دیده فروهشته هستند که پیش از آنان دست هیچ انس و جنی به آنها نرسدیه است. ﴿56﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿57﴾گویی آن‌ها یاقوت و مرجانند. ﴿58﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟. ﴿59﴾آیا پاداش نیکوکاری جز نیکوکاری است. ﴿60﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿61﴾و جز (این) دو (باغ) دو باغ دیگر است. ﴿62﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿63﴾هردو کاملاً سبز و خرم هستند. ﴿64﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿65﴾در آن دو (باغ) دو چشمۀ جوشان است. ﴿66﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿67﴾

﴿فِيهِمَا فَٰكِهَةٞ وَنَخۡلٞ وَرُمَّانٞ ٦٨ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٦٩ فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ ٧٠ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٧١ حُورٞ مَّقۡصُورَٰتٞ فِي ٱلۡخِيَامِ ٧٢ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٧٣ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ ٧٤ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٧٥ مُتَّكِ‍ِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ ٧٦ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ٧٧ تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ٧٨﴾

در آن دو (باغ) میوه و درختان خرما و انار هست. ﴿68﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿69﴾در آن باغ‌ها زنان برگزیدۀ زیبا هستند. ﴿70﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿71﴾حوریانِ نگه داشته شده در خیمه‌ها. ﴿72﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿73﴾دست هیچ انس و جنّی پیش از آنان (=مؤمنان) به آنان نرسیده است. ﴿74﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿75﴾درحالیکه بر بالش‌های سبز و بسترهای نیک تکیه زده‌اند. ﴿76﴾پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟. ﴿77﴾خجسته است نام پروردگار شکوهمند و گرامی دارنده. ﴿78﴾