سؤال از ما پاسخ از خداوند علیم

فهرست کتاب

الهی در مورد صبر کردن چه می‌فرمایی؟

الهی در مورد صبر کردن چه می‌فرمایی؟

﴿فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ﴾[الروم: ۶۰].

«ای پیغمبر بر آنچه می گویند تو شکیبا باش که همانا وعده ی خداوند راست وحتمی است».

﴿وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهۡجُرۡهُمۡ هَجۡرٗا جَمِيلٗا١٠﴾[المزمل: ۱۰].

«ای پیغمبر بر آنچه می‌گویند تو شکیبا باش و به طرزی نیکو از آنان دوری گزین».

﴿فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعۡ مِنۡهُمۡ ءَاثِمًا أَوۡ كَفُورٗا٢٤﴾[الإنسان: ۲۴].

«ای پیغمبر بر اطاعت فرمان پروردگارت شکیبا باش و از مردم گنه‌کار و بدکیش اطاعت مکن».

﴿وَإِنَّ ٱللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٞ﴾[الحج: ۵٩].

«بدرستی‌که خداوند هر آینه دانا و حلیم است».

﴿إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٞ مُّنِيبٞ٧٥﴾[هود: ٧۵].

«هر آینه ابراهیم حلیم و رئوف بود و از خداوند برای خود و دیگران آمرزش می‌طلبید».

﴿ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ٤٢﴾[النحل: ۴۲].

«کسانی که شکیبایی می‌کنند و بر پروردگارشان توکل دارند».

﴿وَإِنۡ عَاقَبۡتُمۡ فَعَاقِبُواْ بِمِثۡلِ مَا عُوقِبۡتُم بِهِۦۖ وَلَئِن صَبَرۡتُمۡ لَهُوَ خَيۡرٞ لِّلصَّٰبِرِينَ١٢٦﴾[النحل: ۱۲۶].

«اگر به شما مسلمانان کسی عقوبت و ستمی رسانید شما هم به همان مقدار انتقام کنید و اگر صبر کنید هر آینه این بهتر است برای صابرین».

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱصۡبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ٢٠٠﴾[آل عمران: ۲۰۰].

«ای اهل ایمان در کار دین صبور و شکیبا باشید و یکدیگر را به صبر و مقاومت توصیه کنید و آمادۀ کار دشمن بوده و تقوی پیشه کنید شاید شما رستگار شوید».

﴿وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلصَّٰبِرِينَ﴾[آل عمران: ۱۴۶].

«خدا شکیبایان را دوست دارد».

﴿فَٱصۡبِرۡ كَمَا صَبَرَ أُوْلُواْ ٱلۡعَزۡمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ﴾[الأحقاف: ۳۵].

«(ای پیامبر ما) صبر کن همچنان که پیغمبران اولواالعزم صبر کردند».

﴿إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٖ﴾[الزمر: ۱۰].

«هر آینه پاداش شکیبایان بطور کامل و بدون حساب داده خواهد شد».

﴿سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ٢٤﴾[الرعد: ۲۴].

«(هنگام ورود صابرین به بهشت فرشتگان گویند) سلامتی ودرود باد بر شما به سبب آن که صبر کردید و چه خوب است سرای آخرت».

﴿إِنَّا وَجَدۡنَٰهُ صَابِرٗاۚ نِّعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٞ﴾[ص: ۴۴].

«ما او را (ایوب را) بنده صابری یافتیم چه نیکو بنده‌ای بود که دائم توجهش به درگاه ما بود».