خاک و جانداران موجود در آن
شاید قابل باور نباشد که در هر مترمکعب خاک زراعی، بیشتر از دویست هزار کرم عنکبوتی، صد هزار حشره، سیصد عدد کرم عادی هزاران میلیون میکروب و موجودات بسیار ریز، وجود دارد. هر گرم از این خاک شامل چند میلیارد باکتری و موجودات بسیار ریز در شکل باکتریها، تکسلولیها، میکروبها میباشد که برخی از آنها به اکسیژن نیاز داشته و برخی بینیاز از آن هستند، برخی بدون اندام حرکتی و برخی دارای مژههای حرکتی میباشند.
به راستی که این موجودات بسیار ریز دارای حرکتی دائمی و در حال انجام وظیفهای بسیار مهم هستند، وظیفهای که تا امروز جزو مسایل پیچیده و پوشیده بدون جواب مانده است. و این سؤال هنوز باقی است که وظیفه این موجودات چیست؟
هر چند که دانشمندان به ذکر برخی موارد پرداختهاند، اما به اصل موضوع و هدف اساسی خلقت آنها پی نبردهاند. اما آنچه که واضح است، اهمیت و فایده بسیار زیاد فعالیت آنها برای انسان است و اگر نسل بنی نوع بشر، ریشهکن شود، حیات باز هم ادامه خواهد داشت، اما اگر این موجودات ریز، از بین روند، حیات هم نابود خواهد شد، گویا اهمیت زیستی آنها از انسان بیشتر است. زیرا هر چه که مورد استفاده غذایی ماست، به طور مستقیم یا غیرمستقیم از گیاهان سبز به وجود آمده است. مثلاً گوشت مورد استفاده ما همین حکم را دارد، زیرا از گوسفندی که با تغذیه از گیاهان رشد کرده تهیه شده است. پس ریشه همه مواد غذایی به طور مستقیم یا غیرمستقیم به گیاهان ربط دارد، خداوند متعال میفرماید:
﴿ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارٗا فَإِذَآ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ٨٠﴾[یس: ۸۰].
«آن کسی که از درخت سبز، برای شما آتش بیافریده است، و شما با آن آتش روشن میکنید (او که قادر بر رستاخیز انرژیهاست)، قادر بر برانگیختن مردگان و بازگرداندن به زندگی دوبارۀ ایشان است».
علماء در کلمه «الاخضر» دچار حیرت شدهاند، که چگونه ممکن است درخت سبز، سوخت آتش گردد؟ در حالیکه فقط چوب خشک این خاصیت را داراست. اما چرا از جمله «من الشجر الاخضر» استفاده کرده است؟
برخی از علما در پاسخ گفتهاند که: کلمه «الاخضر» به یک نکته علمی اشاره دارد که وجود هر درختی وابسته به برگهای سبز آن است، و رشد هر گیاه بستگی به انجام عملیاتی دارد که به فتوسنتز مشهور است که طی آن، نور خورشید توسط برگهای سبز گیاه جذب میشود و احتیاجات خود را از آن تهیه میکند. در واقع اگر نور خورشید و آب و دیاکسیدکربن نباشد، حیاتی هم برای گیاهان متصور نیست و برگ گیاهان هم فقط نقش کارخانههایی برای ساخت مواد اساسی و آلی موردنیاز گیاه را ایفا میکنند.
برگها میریزند و توسط باد در اطراف پراکنده میشوند، آنگاه توسط میلیاردها موجود ذرهبینی تجزیه میشوند و به خوراکی مناسب برای موجودات برگتر از خود تبدیل میشوند که همان باکتریها هستند، و همه این کارها در سه مرحله انجام میگیرد؛ اما انجام این واکشن به هوا نیاز دارد که تأمین آن بر عهده کرمهاست که حفرههایی را در خاک ایجاد کرده تا هوا به داخل آن نفوذ کند پس کرمها و جوندگان زیرزمینی و مارها و تمام موجوداتی که در زیر خاک زندگی میکنند وظیفه تهویه هوای خاک را برعهده دارند که اگر این کار صورت نگیرد، گیاهان رشد نخواهند کرد.
کرمها خاک را تجزیه و کود ترشح میکنند. و فقط خدا میداند که در هر هکتار چند تن مواد را تجزیه کرده و محصول کود آنان در هر کیلومتر مربع چه مقدار میباشد. اکنون شایسته است که پرسش کنیم: ما که این هستی عظیم، آفریننده عظیم و شریعت حکیم را داریم، پس به کجا میرویم؟ و چه چیزی ما را از آفریننده هستی و انجام دستورات او، رویگردان میسازد؟ آنچه که بیان شد گوشهای از حقایق مهم هستی است، زیرا خالق آن میفرماید:
﴿وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ إِلَّا قَلِيلٗا٨٥﴾[الإسراء: ۸۵].
«چرا که جز دانش اندکی به شما داده نشده است، (و علم شما انسانها باتوجه به گسترۀ کل جهان و علم لایتناهی خداوند سبحان، قطره به دریا هم نیست)».
﴿وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيۡءٖ مِّنۡ عِلۡمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَۚ﴾[البقرة: ۲۵۵].
«چیزی از علم او را فراچنگ نمیآورند جز آن مقداری را که وی بخواهد».
در هر گرم خاک میلیاردها باکتری وجود دارد؟ این موجودات در زیر خاک به چه مشغولند؟ فقط خدا میداند. این کارگاهها، موجودات ریز، واکنشهای دگرگونساز و همانندسازیهایی که در زیر خاک وجود دارد همه در راستای اعطای نتیجه به ماست و ما از حقیقت این مسایل بیاطلاعیم و کاری جز چیدن آثار و نتایج کار آنها نداریم، سبزیها را چیده و از آنها استفاده میکنیم، کشت کردهها را درو کرده و مصرف میکنیم و سایر امور به خدا بستگی دارد و به او واگذار است. پس باید هماهنگ با این آیه بگوییم که:
﴿وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَآۗ﴾[إبراهیم: ۳۴].
«و اگر بخواهید نعمتهای خدا را بشمارید (از بس که زیادند) نمیتوانید آنها را شمارش کنید».
خداوند زمین و محتویات بیرونی و درونی و میانی آن را [برای ما] خلق کرده تا او را بشناسیم، که اگر شناخت او حاصل شود، هدف خلقت او تحقق یافته و در غیر این صورت، حسرت و ندامت برای ما خواهد بود.
﴿أَن تَقُولَ نَفۡسٞ يَٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ﴾[الزمر: ۵۶].
«(به درگاه خدا برگردید و تسلیم فرمان او شوید و از تعالیم وی پیروی کنید) تا روز قیامت کسی نگوید: دردا و حسرتا! چه کوتاهیها که در حق (طاعت و عبادت) خدا کردهام».