معانی کلمات قرآن کریم بصورت سؤال و جواب

فهرست کتاب

الأنفال:

الأنفال:

کلمه (الانفال) در آیه ۱ سوره انفال ﴿يَسۡ‍َٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡأَنفَالِۖ قُلِ ٱلۡأَنفَالُ لِلَّهِ وَٱلرَّسُولِۖ…﴾ [الأنفال: ۱] به چه معناست؟

الانفال جمع نفل، غنایم

کلمه (وجلت) در آیه ۲ سوره انفال ﴿إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ...﴾ [الأنفال: ۲] به چه معناست؟

وجلت: هراسناک شد و لبریز از ترس گردید.

جمله (غیر ذات الشوکة) در آیه ۷ سوره انفال ﴿وَإِذۡ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحۡدَى ٱلطَّآئِفَتَيۡنِ أَنَّهَا لَكُمۡ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيۡرَ ذَاتِ ٱلشَّوۡكَةِ تَكُونُ لَكُمۡ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦ وَيَقۡطَعَ دَابِرَ ٱلۡكَٰفِرِينَ٧﴾ [الأنفال: ۷] به چه معناست؟

غیر ذات الشوکة: فاقد قدرت و قوت.

کلمات (ممد - مردفین) در آیه ۹ سوره انفال ﴿إِذۡ تَسۡتَغِيثُونَ رَبَّكُمۡ فَٱسۡتَجَابَ لَكُمۡ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلۡفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ مُرۡدِفِينَ٩﴾ [الأنفال: ۹] به چه معناست؟

ممد: معین، یاری دهنده

مردفین: آنانکه دیگران را پشت سر خود می‌‌دارند و خویشتن در جلو حرکت می‌‌کنند.

کلمات (فوق العناق – بنان) در آیه ۱۲ سوره انفال ﴿...فَٱضۡرِبُواْ فَوۡقَ ٱلۡأَعۡنَاقِ وَٱضۡرِبُواْ مِنۡهُمۡ كُلَّ بَنَانٖ١٢﴾ [الأنفال: ۱۲] به چه معناست؟

فوق الاعناق: بالاتر از گردن.

بنان: سر انگشتان.

کلمه (زحفاً) در آیه ۱۵ سوره انفال ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ زَحۡفٗا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلۡأَدۡبَارَ١٥﴾ [الأنفال: ۱۵] به چه معناست؟

زحفاً: در حال لشکر کشی.

کلمات (متحرفاً - متحیزاً - فئة) در آیه ۱۶ سوره انفال ﴿وَمَن يُوَلِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفٗا لِّقِتَالٍ أَوۡ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٖ فَقَدۡ بَآءَ بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ١٦﴾ [الأنفال: ۱۶] به چه معناست؟

متحرفاً: کسی که از سویی به سویی می‌‌رود، در اینجا مراد کسی است که برای تاکتیک جنگی از قبیل جنگ و گریز یا بدام انداختن دشمن و غیره از برابر دشمن بگریزد و این سو وآن سو رود یا اینکه به گروه دیگری از دشمن حمله ور شود.

متحیزاً: گراینده. از جایی به جایی رونده. مراد جنگجویی است که عقب نشینی او بخاطر پیوستن به دیگران و رزمیدن به همراه ایشان باشد.

فئة: گروه، دسته.

کلمه (موهن) در آیه ۱۸ سوره انفال ﴿ذَٰلِكُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُوهِنُ كَيۡدِ ٱلۡكَٰفِرِينَ١٨﴾ [الأنفال: ۱۸] به چه معناست؟

موهن: سست کننده.

جمله (ان تستفتحوا) در آیه ۱۹ سوره انفال ﴿إِن تَسۡتَفۡتِحُواْ فَقَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡفَتۡحُۖ…﴾ [الأنفال: ۱۹] به چه معناست؟

ان تستفتحوا: اگر طلب پیروزی و فتح و ظفر می‌‌کنید.

کلمه (یحول) در آیه ۲۴ سوره انفال ﴿...وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَحُولُ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَقَلۡبِهِۦ وَأَنَّهُۥٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ٢٤﴾ [الأنفال: ۲۴] به چه معناست؟

یحول: حایل می‌‌گردد و فاصله می‌‌اندازد.

کلمات (ان یتخطفکم – اید) در آیه ۲۶ سوره انفال ﴿وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ أَنتُمۡ قَلِيلٞ مُّسۡتَضۡعَفُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ ٱلنَّاسُ فَ‍َٔاوَىٰكُمۡ وَأَيَّدَكُم بِنَصۡرِهِۦ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ٢٦﴾ [الأنفال: ۲۶] به چه معناست؟

ان یتخطفکم: اینکه شما را بربایند.

اید: تقویت کرد.

کلمه (لیثبتوک) در آیه ۳۰ سوره انفال ﴿وَإِذۡ يَمۡكُرُ بِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيُثۡبِتُوكَ أَوۡ يَقۡتُلُوكَ أَوۡ يُخۡرِجُوكَۚ وَيَمۡكُرُونَ وَيَمۡكُرُ ٱللَّهُۖ وَٱللَّهُ خَيۡرُ ٱلۡمَٰكِرِينَ٣٠﴾ [الأنفال: ۳۰] به چه معناست؟

لیثبتوک: تا تو را بر جای بدارند و زندانی کنند.

کلمات (مکاءً - تصدیه) در آیه ۳۵ سوره انفال ﴿وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمۡ عِندَ ٱلۡبَيۡتِ إِلَّا مُكَآءٗ وَتَصۡدِيَةٗۚ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ٣٥﴾ [الأنفال: ۳۵] به چه معناست؟

مکاء: سوت کشیدن.

تصدیه: کف زدن.

کلمات (سلف – مضت - سنة) در آیه ۳۸ سوره انفال ﴿قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِن يَنتَهُواْ يُغۡفَرۡ لَهُم مَّا قَدۡ سَلَفَ وَإِن يَعُودُواْ فَقَدۡ مَضَتۡ سُنَّتُ ٱلۡأَوَّلِينَ٣٨﴾ [الأنفال: ۳۸] به چه معناست؟

سلف: از پیش گذشت.

مضت: رفت، جاری شد.

سنة: روش، قانون.

کلمات (العدوة – الدنیا – القصوی - الرکب) در آیه ۴۲ سوره انفال ﴿إِذۡ أَنتُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلۡقُصۡوَىٰ وَٱلرَّكۡبُ أَسۡفَلَ مِنكُمۡۚ...﴾ [الأنفال: ۴۲] به چه معناست؟

العدوة: کناره، سمت، طرف، ناحیه.

الدنیا: مونث ادنی، نزدیک‌تر، مراد ناحیه‌ای است که به مدینه نزدیک‌تر بود.

القصوی: مونث اقصی، دورتر.

الرکب: کاروان.

کلمه (سلم) در آیه ۴۳ سوره انفال ﴿إِذۡ يُرِيكَهُمُ ٱللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلٗاۖ وَلَوۡ أَرَىٰكَهُمۡ كَثِيرٗا لَّفَشِلۡتُمۡ وَلَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ سَلَّمَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ٤٣﴾ [الأنفال: ۴۳] به چه معناست؟

سلم: رهایی بخشید، نجات داد.

کلمه (بطراً) در آیه ۴۷ سوره انفال ﴿وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَٰرِهِم بَطَرٗا وَرِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ٤٧﴾ [الأنفال: ۴۷] به چه معناست؟

بطراً: سر مستی قدرت و نعمت.

کلمه (تثقفنهم – شرد) در آیه ۵۷ سوره انفال ﴿فَإِمَّا تَثۡقَفَنَّهُمۡ فِي ٱلۡحَرۡبِ فَشَرِّدۡ بِهِم مَّنۡ خَلۡفَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ٥٧﴾ [الأنفال: ۵۷] به چه معناست؟

تثقفنهم: آنان را دریافتی.

شرد: پراکنده و پری‌شان کن.

کلمه (رباط) در آیه ۶۰ سوره انفال ﴿وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن قُوَّةٖ وَمِن رِّبَاطِ ٱلۡخَيۡلِ﴾ [الأنفال: ۶۰] به چه معناست؟

رباط: ریسمانی که چهار پا را با آن می‌‌بندند. در اینجا مراد پرورش و نگهداری مرکب‌های جهاد است.

کلمات (ان جنحوا – سلم) در آیه ۶۱ سوره انفال ﴿وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلۡمِ فَٱجۡنَحۡ لَهَا وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ٦١﴾ [الأنفال: ۶۱] به چه معناست؟

ان جنحوا: اگر تمایل به صلح نشان دادند.

سلم: صلح.

کلمه (حرض) در آیه ۶۵ سوره انفال ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ حَرِّضِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ عَلَى ٱلۡقِتَالِۚ…﴾ [الأنفال: ۶۵] به چه معناست؟

حرض: بر انگیز، تشویق و تحریک کن.

کلمات (اسری – یثخن - عرض) در آیه ۶۷ سوره انفال ﴿مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسۡرَىٰ حَتَّىٰ يُثۡخِنَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنۡيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلۡأٓخِرَةَۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞ٦٧﴾ [الأنفال: ۶۷] به چه معناست؟

اسری: جمع اسیر، محبوسان.

یثخن: از مصدر (اثخان) بمعنی غلظت و شدت بکار بردن.

عرض: حطام دنیا.

جمله (امکن منهم) در آیه ۷۱ سوره انفال ﴿وَإِن يُرِيدُواْ خِيَانَتَكَ فَقَدۡ خَانُواْ ٱللَّهَ مِن قَبۡلُ فَأَمۡكَنَ مِنۡهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ٧١﴾ [الأنفال: ۷۱] به چه معناست؟

امکن منهم: شما را بر آنان چیره کرد و مقهورتان نمود.

کلمه (آووا) در آیه ۷۲ سوره انفال ﴿...وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَيۡءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۚ...﴾ [الأنفال: ۷۲] به چه معناست؟

منزل و ماوی دادند.

ولایة: نصرت، مدد و یاری.