سوره اخلاص:
در مورد نزول این سوره نیز اختلاف اندکى وجود دارد، وانگیزۀ اختلاف ورود سبب نزولهاى مختلف است، ولى پس از تحقیق روشن میگردد که روایاتى که در مورد نزول آیه به اساس مطالبۀ احبار یهود وارد شده، همه ضعیف وقابل استدلال نیست.
برعکس روایت ابى بن کعب باسند حسن [۴۱۷]ثابت شده که این سوره هنگامی نازل شد که مشرکان مکه از پیامبر جخواستار نسب پروردگارش شدند.
ابی بن کعب میگوید: " إن المشركين قالوا لرسول الله جانسب لنا ربك، فأنزل الله﴿قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ١ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ٢﴾ فالصمد الذي لم يلد ولم يولد لأنه ليس شيء يولد إلا سيموت ولا شيء يموت إلا سيورث وإن الله ﻷلا يموت ولا يورث﴿وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ٤﴾ قال لم يكن له شبيه ولا عدل وليس كمثله شيء". [۴۱۸]
[۴۱۷] فتح الباری ج۱۳ص ۳۵۶. [۴۱۸] سنن ترمذى ج۵ ص ۴۵۱- ۴۵۲، مسند احمد ج ۵ص۱۳۳-۱۳۴، مستدرک حاکم ج۲ ص ۵۴۰.