تفسیر و بیان کلمات قرآن

فهرست کتاب

سورۀ نُور

سورۀ نُور

۱- ﴿فَرَضۡنَٰهَا﴾: احکام آن را بر شما فرض کردیم.

۲- ﴿كُلَّ وَٰحِدٖ﴾: هر یکی را، اگر آزاد و ازدواج نکرده باشد.

۴- ﴿يَرۡمُونَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ﴾: زنان پاک دامن را متهم به زنا می‌کنند.

۸- ﴿دۡرَؤُاْ عَنۡهَا ٱلۡعَذَابَ﴾: عقوبت را از زن دفع می‌کند.

۱۱- ﴿بِٱلۡإِفۡكِ﴾: بهتان و دروغ بسیار زشت.

۱۱- ﴿عُصۡبَةٞ مِّنكُمۡ﴾: گروهی از شما.

۱۱- ﴿تَوَلَّىٰ كِبۡرَهُۥ﴾: بخش عمده‌ای از آن را بر عهده داشت، رئیس منافقان عبد الله پسر اُبَی.

۱۴- ﴿أَفَضۡتُمۡ فِيهِ﴾: در قضیه افک به گفتگو پرداختید و شایع ساختید.

۱۵- ﴿تَحۡسَبُونَهُۥ هَيِّنٗا﴾: می‌پنداشتید این کار ساده است و فرجام بد ندارد.

۱۶- ﴿سُبۡحَٰنَكَ﴾: سبحان الله زشتی و شناعت این تهمت بزرگ شگفت آور است.

۱۷- ﴿بُهۡتَٰنٌ﴾: دروغی است‌‌که از شناعت و زشتی بی‌حد شنونده را به حیرت می‌اندازد.

۲۱- ﴿خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَٰنِ﴾: راه و روش شیطان.

۲۱- ﴿بِٱلۡفَحۡشَآءِ﴾: به زشت‌ترین گناه.

۲۱- ﴿ٱلۡمُنكَرِ﴾: آنچه شرع او را نپذیرد و به نزد خدا ناپسند باشد.

۲۱- ﴿مَا زَكَىٰ﴾: از آلودگی گناهان پاک نمی‌شد.

۲۲- ﴿لَا يَأۡتَلِ﴾: سوگند یاد نکنند یا کوتاهی نکنند.

۲۲- ﴿أُوْلُواْ ٱلۡفَضۡلِ﴾: صاحبان فضیلت در دین.

۲۲- ﴿ٱلسَّعَةِ﴾: ثروت.

۲۳- ﴿ٱلۡمُحۡصَنَٰت﴾: زنان پاکدامن را، همینگونه است مردان پاک دامن.

۲۵- ﴿دِينَهُمُ ٱلۡحَقَّ﴾: جزای آنها را که به عدالت تثبیت شده است.

۲۷- ﴿تَسۡتَأۡنِسُوا﴾: از کسی‌که صلاحیت اجازه دادن دارد اجازه بگیرید.

۲۸- ﴿أَزۡكَىٰ لَكُمۡ﴾: برای شما شایسته‌تر است از لکهدار شدن به گمان و پستی.

۲۹- ﴿جُنَاحٌ﴾: گناه.

۲۹- ﴿مَتَٰعٞ لَّكُمۡ﴾: منافع و مصالح شماست.

۳۰- ﴿يَغُضُّواْ مِنۡ أَبۡصَٰرِهِمۡ﴾: از نگاه به نامحرمان خودداری کنند.

۳۱- ﴿زِينَتَهُنَّ﴾: جاهای زینت خود را از بدنشان.

۳۱- ﴿وَلۡيَضۡرِبۡنَ﴾: بیندازند.

۳۱- ﴿بِخُمُرِهِنَّ﴾: چادر‌های خود را.

۳۱- ﴿عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ﴾: بر سینه‌هاشان و اطراف آن.

۳۱- ﴿لِبُعُولَتِهِنَّ﴾: برای شوهر‌های خود.

۳۱- ﴿نِسَآئِهِنَّ﴾: زنانی‌که مخصوص صحبت و یا خدمت‌شان است.

۳۱- ﴿أُوْلِي ٱلۡإِرۡبَةِ﴾: میل به زنان.

۳۱- ﴿لَمۡ يَظۡهَرُواْ﴾: به حد بلوغ و شهوت نرسیده‌اند.

۳۲- ﴿أَنكِحُواْ ٱلۡأَيَٰمَىٰ﴾: زنان و مردان بی‌همسر را همسر دهید.

۳۳- ﴿يَبۡتَغُونَ ٱلۡكِتَٰب﴾: آزادی خود را با عقد قرار داد می‌خواهند.

۳۳- ﴿فَتَيَٰتِكُمۡ﴾: کنیزان خود را.

۳۳- ﴿ٱلۡبِغَآءِ﴾: زنا. ﴿تَحَصُّنٗا﴾: عفت و پاکدامنی.

۳۵- ﴿ٱللَّهُ نُورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ﴾: خدا روشن کننده آسمان و زمین یا هدایت کنندۀ باشندگان این دو یا آفریدگار آنهاست.

۳۵- ﴿مِصۡبَاحٌ﴾: چراغ بزرگ فروزان.

۳۵- ﴿زُجَاجَةٍ﴾: قندیلی از شیشه پاک و بسیار روشن.

۳۵- ﴿كَوۡكَبٞ دُرِّيّٞ﴾: ستاره درخشان.

۳۶- ﴿بُيُوتٍ﴾: عموم مساجد.

۳۶- ﴿أَن تُرۡفَعَ﴾: قدر و حرمت شوند، مجلل و پاکیزه باشند.

۳۶- ﴿بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ﴾: اول و آخر روز.

۳۸- ﴿بِغَيۡرِ حِسَابٖ﴾: بی‌نهایت یا فراوان.

۳۹- ﴿كَسَرَابِۢ﴾: مانند سرابی است، شعاعی‌که در بیابان هنگام ظهر و شدت گرما مانند آب روان به نظر می‌‌آید.

۳۹- ﴿بِقِيعَةٖ﴾: در زمین هموار و فراخ.

۴۰- ﴿بَحۡرٖ لُّجِّيّٖ﴾: دریای بسیار عمیق و پرآب.

۴۰- ﴿يَغۡشَىٰه﴾: بر فرازش قرار می‌گیرد و او را می‌پوشاند.

۴۰- ﴿سَحَابٞ﴾: ابرهای‌که روشنی آسمان را پنهان می‌کنند.

۴۱- ﴿صَٰٓفَّٰتٖ﴾: بال‌های خود را در هوا گشوده‌اند.

۴۳- ﴿يُزۡجِي سَحَابٗا﴾: به هر جا که بخواهد ابرها را به آرامی سوق می‌دهد.

۴۳- ﴿يَجۡعَلُهُۥ رُكَامٗا﴾: آنها را به فراز هم متراکم می‌سازد.

۴۳- ﴿ٱلۡوَدۡقَ﴾: باران را.

۴۳- ﴿مِنۡ خِلَٰلِهِ﴾: از لابلای ابرها.

۴۳- ﴿سَنَا بَرۡقِهِۦ﴾: درخشش و لمعان برق آن.

۴۹- ﴿مُذۡعِنِينَ﴾: فرمانبردار و فروتن.

۵۰- ﴿أَن يَحِيفَ﴾: که ستم روا دارد.

۵۳- ﴿جَهۡدَ أَيۡمَٰنِهِمۡ﴾: سخت‌ترین سوگندهای خود.

۵۳- ﴿طَاعَةٞ مَّعۡرُوفَةٌ﴾: طاعت شما شناخته شده که از روی زبان است.

۵۴- ﴿مَا حُمِّلَ﴾: آنچه پیامبر به اجرای آن مأمور شده است از قبیل تبلیغ احکام.

۵۴- ﴿مَّا حُمِّلۡتُمۡ﴾: آنچه به اجرای آن مأمور شده‌اید از قبیل اطاعت و فرمانبرداری.

۵۷- ﴿مُعۡجِزِينَ﴾: از عذاب ما نمی‌توانند فرار کنند.

۵۸- ﴿جُنَاحُۢ﴾: بدون اجازه داخل شدن گناه نیست.

۶۰- ﴿ٱلۡقَوَٰعِدُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ﴾: پیره زنانی‌که حیض نمی‌بینند.

۶۰- ﴿غَيۡرَ مُتَبَرِّجَٰتِۢ بِزِينَةٖ﴾: زینتی را که به نهان داشتن آن مأمورند آشکار نکنند.

۶۱- ﴿مَا مَلَكۡتُم مَّفَاتِحَهُۥٓ﴾: از چیزهای‌که وکالتاً در تصرف شماست و یا نگهبان آنها هستید.

۶۱- ﴿أَشۡتَاتٗا﴾: جداگانه.

۶۲- ﴿أَمۡرٖ جَامِعٖ﴾: کار مهمی‌که ایجاب می‌کند همه یکجا باشند.

۶۳- ﴿دُعَآءَ ٱلرَّسُولِ﴾: دعوت پیغمبر را که برای جمع شدن شما انجام می‌دهد یا صدا کردن شما پیامبر را.

۶۳- ﴿يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمۡ﴾: یکی پس از دیگری از میان شما نهانی بیرون می‌روند.

۶۳- ﴿لِوَاذٗا﴾: خود را پشت ‌سر دیگران پنهان می‌کنند تا بیرون روند.

۶۳- ﴿يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ﴾: از امر او سرپیچی می‌کنند یا مانع اجرای آن می‌شوند.

۶۳- ﴿فِتۡنَة﴾: سختی و محنت در دنیا.