تفسیر و بیان کلمات قرآن

فهرست کتاب

سورۀ مُدَّثِّر

سورۀ مُدَّثِّر

۱- ﴿ٱلۡمُدَّثِّرُ﴾: پنهان کننده خود را به لباس‌هایش، نبی‌کریم.

۳- ﴿رَبَّكَ فَكَبِّرۡ﴾: تنها پروردگارت را بزرگ بشمار و تعظیم نما.

۴- ﴿ثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ﴾: لباس‌هایت را پاک کن کنایه از پاکیزگی نفس از بدیهاست.

۵- ﴿وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ﴾: از گناه‌که موجب عذاب است دوری گزین.

۶- ﴿لَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ﴾: به امید آن نبخش که بیشتر بگیری.

۸- ﴿نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ﴾: بخاطر رستاخیز در صورت دمیده شود.

۱۱- ﴿ذَرۡنِي﴾: به من واگذار، تهدید و وعید است.

۱۲- ﴿مَالٗا مَّمۡدُودٗا﴾: مال فراوان.

۱۳- ﴿بَنِينَ شُهُودٗا﴾: پسران که همیشه در حضور او هستند و هیچگاه برای کسب و کار از او جدا نمی‌شوند چون نیازی به آن ندارند.

۱۴- ﴿مَهَّدتُّ لَهُ﴾: نعمت، ریاست و مقام او را گسترش دادم.

۱۶- ﴿كَلَّآ﴾: هرگز چنین نخواهد شد.

۱۶- ﴿لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا﴾: نسبت به آیات ما دشمنی می‌ورزد یا از حق دوری می‌جوید.

۱۷- ﴿سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا١٧﴾: به زودی به عذاب پرمشقت و طاقت فرسا دچارش می‌کنم.

۱۸- ﴿قَدَّرَ﴾: سخن طعنه‌آمیزی نسبت به خدا و پیامبر در ذهن خود آماده کرد.

۱۹- ﴿فَقُتِلَ﴾: لعنت و عذاب بر او باد یا از نیکی و خیر دور باد.

۲۱- ﴿نَظَرَ﴾: درباره سخن طعنه‌آمیزی‌که آماده کرده بود تأمل کرد.

۲۲- ﴿عَبَسَ﴾: هنگامی‌که میدان حیله برایش تنگ شد ابرو درهم کشید.

۲۲- ﴿بَسَرَ﴾: در عبوست چهره‌اش افزود.

۲۴- ﴿سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ﴾: سحری است که از ساحران می‌آموزد.

۲۶- ﴿سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ٢٦﴾: به زودی به جهنم داخلش می‌کنم.

۲۹- ﴿لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ٢٩﴾: پوست دوزخیان را سیاه می‌کند و می‌سوزاند.

۳۱- ﴿فِتۡنَةٗ﴾: سبب فتنه وگمراهی.

۳۱- ﴿مَا هِيَ﴾: نیست دوزخ.

۳۳- ﴿وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ٣٣﴾: قسم به شب وقتی که دور شود.

۳۴- ﴿وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ٣٤﴾: قسم به صبح هنگامی‌که روشن شود.

۳۵- ﴿إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ٣٥﴾: قطعاً همین جهنم یکی از بلاهای عظیم است، جواب قسم.

۳۷- ﴿أَن يَتَقَدَّمَ﴾: به‌سوی خیر و طاعت پیش رود.

۳۸- ﴿بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ﴾: نزد او تعالی در گرو اعمال خویش است.

۴۲- ﴿مَا سَلَكَكُمۡ﴾: چه چیز شما را وارد کرد؟

۴۵- ﴿كُنَّا نَخُوضُ﴾: ما غرق در باطل بودیم.

۴۶- ﴿بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ﴾: به روز رستاخیز، حساب و جزا.

۵۰- ﴿حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ﴾: خرهای وحشی و رمنده.

۵۱- ﴿قَسۡوَرَةِۢ﴾: شیر یا تیرانداز.

۵۶- ﴿أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ﴾: سزاوار است که بندگانش از او بترسند.