تفسیر و بیان کلمات قرآن

فهرست کتاب

سورۀ تَكْوِيْر

سورۀ تَكْوِيْر

۱- ﴿ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ﴾: روشنایی آفتاب از بین برده شود یا درهم پیچیده شود.

۲- ﴿ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ﴾: ستارگان سقوط کنند.

۳- ﴿ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ﴾: کوه‌ها کنده شوند.

۴- ﴿ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ﴾: شتران ماده باردار بدون نگاهبان رها کرده شوند.

۵- ﴿ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ﴾: جانوران وحشی از هر طرف جمع کرده شوند.

۶- ﴿ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ﴾: دریاها آتش شعله‌ور گردند.

۷- ﴿ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ﴾: هر کس با همتای خود جفت کرده شود.

۸- ﴿ٱلۡمَوۡءُۥدَة﴾: دختر زنده به گور.

۱۰- ﴿ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ﴾: نامه‌های اعمال پخش شود.

۱۱- ﴿ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ﴾: آسمان برکنده شود.

۱۲- ﴿ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ﴾: دوزخ برای تعذیب کافرها شعله‌ور گردد.

۱۳- ﴿ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ﴾: بهشت را نزدیک پرهیزگاران بیاورند.

۱۴- ﴿عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ١٤﴾: هر کس به اعمال نیک و بد خود آگاه شود، جواب اِذا است.

۱۵- ﴿فَلَآ أُقۡسِمُ﴾: سوگند می‌خورم «لا» زاید است.

۱۵- ﴿بِٱلۡخُنَّسِ﴾: به ستارگان سیار که روزها به افق پنهان و شب ظاهر می‌شوند.

۱۷- ﴿وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ١٧﴾: و قسم به شب هنگامی‌که تاریک شود یا تاریکی آن پایان یابد.

۱۸- ﴿وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ١٨﴾: و قسم به صبح هنگامی‌که بدرخشد یا جهان را روشن کند.

۱۹- ﴿إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ﴾: بدون شک قرآن کلام فرستادۀ پروردگار، جبریل است که از سوی خد ا آورده، جواب قسم.

۲۰- ﴿مَكِينٖ﴾: دارای مقام رفیع و بزرگ است.

۲۳- ﴿رَءَاهُ﴾: پیامبر جبریل را به صورت اصلیش دیده است.

۲۴- ﴿ٱلۡغَيۡبِ﴾: وحی و خبر آسمان‌ها.

۲۴- ﴿بِضَنِينٖ﴾: بخیل که به رساندن وحی کوتاهی کند.