تفسیر و بیان کلمات قرآن

فهرست کتاب

سورۀ قمر

سورۀ قمر

۱- ﴿َٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ﴾: ماه آسمان به دو نیمه، شقّ شد، معجزه پیامبر است.

۲- ﴿سِحۡرٞ مُّسۡتَمِرّٞ﴾: سحر دایمی یا استوار یا ناپایدار است.

۳- ﴿مُّسۡتَقِرّٞ﴾: سرانجامی دارد که به آن استقرار می‌یابد.

۴- ﴿مُزۡدَجَرٌ﴾: بازداشتن از کفر است.

۵- ﴿ٱلنُّذُرُ﴾: پیامبران یا امور هشدار دهنده دیگر.

۶- ﴿شَيۡءٖ نُّكُرٍ﴾: چیزی زشت و وحشت انگیز، هول قیامت.

۷- ﴿خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ﴾: چشم‌هایشان از شدت ترس به زیر افتاده است.

۷- ﴿ٱلۡأَجۡدَاثِ﴾: قبرها.

۸- ﴿مُّهۡطِعِينَ﴾: شتابان.

۸- ﴿يَوۡمٌ عَسِرٞ﴾: روز سختی است.

۹- ﴿وَٱزۡدُجِرَ﴾: با دشنام و حرکات دیگر از تبلیغ رسالت منع شد.

۱۰- ﴿مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ﴾: مغلوب شدم انتقام مرا از اینها بگیر.

۱۱- ﴿أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ﴾: درهای ابر را.

۱۱- ﴿بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ﴾: باران تند که به شدت می‌بارید.

۱۲- ﴿فَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ﴾: زمین را شکافتیم.

۱۲- ﴿أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ﴾: هلاکت ایشان به اثر طوفان مقدر شده بود.

۱۳- ﴿دُسُرٖ﴾: میخ‌های‌که با آنها تخته‌ها را محکم می‌کنند.

۱۴- ﴿تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا﴾: به محافظت ما یا زیر نظر ما یا به امر ما روان بود.

۱۵- ﴿تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةٗ﴾: داستان این کشتی را باقی گذاشتیم تا مایه پند و عبرت باشد.

۱۵- ﴿مُّدَّكِرٖ﴾: پند و عبرت گیرنده.

۱۶- ﴿نُذُرِ﴾: هشدارهای من.

۱۹- ﴿رِيحٗا صَرۡصَرٗا﴾: باد سوزان یا سرد یا با آواز شدید.

۱۹- ﴿يَوۡمِ نَحۡسٖ﴾: روزی‌که بر آنها شوم بود.

۱۹- ﴿مُّسۡتَمِرّٖ﴾: شومی آن دائمی یا شدید یا زشت است.

۲۰- ﴿تَنزِعُ ٱلنَّاسَ﴾: مردم را می‌کنَد و پرتاب می‌کند.

۲۰- ﴿أَعۡجَازُ نَخۡلٖ﴾: تنه درخت خرما. مُنقَعِرٍ: ریشه کن شده.

۲۴- ﴿سُعُرٍ﴾: عذاب شدید و آتش یا جنون.

۲۵- ﴿كَذَّابٌ أَشِرٞ﴾: دروغگوی متکبر است.

۲۷- ﴿فِتۡنَةٗ لَّهُمۡ﴾: برای امتحان و ابتلای آنها.

۲۷- ﴿ٱصۡطَبِرۡ﴾: به آزار و اذیت آنها صبور باش و عجله نکن.

۲۸- ﴿قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡ﴾: بین آنها و شتر تقسیم شده است.

۲۸- ﴿كُلُّ شِرۡبٖ﴾: هر سهم از آب.

۲۸- ﴿مُّحۡتَضَرٞ﴾: صاحب نوبت حاضر می‌شود.

۲۹- ﴿فَتَعَاطَىٰ﴾: شتر را به شمشیر بست.

۳۴- ﴿حَاصِبًا﴾: بادی‌که ریگ‌ها را بر آنها پرتاب می‌کرد.

۳۴- ﴿نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرٖ﴾: وقت طلوع فجر آنها را نجات دادیم.

۳۶- ﴿أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا﴾: لوط آنها را از عذاب شدید ما ترساند.

۳۶- ﴿فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ﴾: ولی آنها در آن هشدارها شک و تکذیب کردند.

۳۷- ﴿رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِ﴾: آنها از لوط ÷خواستند مهمان‌های خود را در اختیارشان بگذارد.

۳۷- ﴿فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ﴾: ما آنها را کور ساختیم یا چشمانشان را محو کردیم.

۳۸- ﴿بُكۡرَةً﴾: اول روز.

۴۳- ﴿فِي ٱلزُّبُرِ﴾: در کتابهای آسمانی.

۴۴- ﴿نَحۡنُ جَمِيعٞ﴾: ما یک گروه هستیم و متحدانه عمل می‌کنیم.

۴۴- ﴿مُّنتَصِرٞ﴾: توانایم و مغلوب نمی‌شویم.

۴۶- ﴿وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ﴾: و قیامت دشوارتر است.

۴۶- ﴿أَمَرُّ﴾: تلختر از عذاب دنیا.

۴۷- ﴿سُعُرٖ﴾: آتش شعله‌ور یا جنون.

۴۹- ﴿خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ﴾: به تقدیر ازلی یا محکم و به اندازه مقرر.

۵۰- ﴿إِلَّا وَٰحِدَةٞ﴾: مگر یک کلمه، لفظ «کن» است.

۵۱- ﴿أَشۡيَاعَكُمۡ﴾: همتایان شما در کفر را.

۵۲- ﴿ٱلزُّبُرِ﴾: نامه‌های اعمال.

۵۳- ﴿مُّسۡتَطَرٌ﴾: در لوح محفوظ نوشته شده است.

۵۴- ﴿نَهَرٖ﴾: چشمه‌ها.

۵۵- ﴿مَقۡعَدِ صِدۡقٍ﴾: جایگاه شایسته.