تفسیر و بیان کلمات قرآن

فهرست کتاب

سورۀ ق

سورۀ ق

۱- ﴿وَٱلۡقُرۡءَانِ﴾: به قرآن قسم است که مبعوث می‌شوید.

۳- ﴿رَجۡعُۢ بَعِيدٞ﴾: حیات دوباره غیر ممکن است.

۵- ﴿أَمۡرٖ مَّرِيجٍ﴾: کاری پریشان و اضطراب‌آور.

۶- ﴿فُرُوجٖ﴾: شکافی.

۷- ﴿ٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا﴾: زمین را برای استقرار بر آن گسترش دادیم.

۷- ﴿رَوَٰسِيَ﴾: کوه‌های استوار که زمین را از تکان خوردن منع می‌کنند.

۷- ﴿زَوۡجِۢ بَهِيجٖ﴾: نوع زیبا و شاداب.

۸- ﴿عَبۡدٖ مُّنِيبٖ﴾: بنده‌ای‌که با باورکامل به قدرت ما به ما رجوع کند.

۹- ﴿حَبَّ ٱلۡحَصِيدِ﴾: دانه گیاهی‌که درو می‌شود.

۱۰- ﴿وَٱلنَّخۡلَ بَاسِقَٰتٖ﴾: درخت بلند و تناور خرما.

۱۰- ﴿لَّهَا طَلۡعٞ﴾: خرمای‌که هنوز در غلاف است.

۱۰- ﴿نَّضِيدٞ﴾: متراکم یکی بالای دیگری.

۱۱- ﴿كَذَٰلِكَ ٱلۡخُرُوجُ﴾: همینگونه است زنده شدن بعد از مرگ هنگام رستاخیز.

۱۲- ﴿أَصۡحَٰبُ ٱلرَّسِّ﴾: صاحبان چاه، پیامبر خود را در چاه افکندند و نابود شدند.

۱۴- ﴿أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ﴾: باشندگان ناحیه جنگلزار، دارای درختان انبوه و در هم پیچیده، قوم شعیب.

۱۴- ﴿قَوۡمُ تُبَّعٖ﴾: قوم ابوکرِب حِمْیری شاه یمن.

۱۵- ﴿أَفَعَيِينَا بِٱلۡخَلۡقِ﴾: آیا در آفرینش عاجز شده بودیم، نه هرگز.

۱۵- ﴿فِي لَبۡسٖ﴾: در شک و اشتباه هستند.

۱۶- ﴿حَبۡلِ ٱلۡوَرِيدِ﴾: رگ گردن.

۱۷- ﴿يَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّيَانِ﴾: دو فرشته مراقبند و می‌نویسند.

۱۷- ﴿قَعِيد﴾: فرشته‌ای نشسته است.

۱۸- ﴿رَقِيبٌ عَتِيدٞ﴾: فرشته‌ای حاضر و آماده، مراقب گفتار اوست.

۱۹- ﴿سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ﴾: سختی مرگ که عقل را می‌برد.

۱۹- ﴿تَحِيدُ﴾: از آن فرار می‌کردی.

۲۲- ﴿غِطَآءَكَ﴾: پرده‌ای‌که تو را از آخرت غافل ساخت.

۲۲- ﴿حَدِيدٞ﴾: تیز و نافذ است.

۲۳- ﴿عَتِيدٌ﴾: برای عرضه داشتن آماده است.

۲۴- ﴿عَنِيدٖ﴾: ستیزه‌گر و دور از حق را.

۲۵- ﴿مُعۡتَدٖ﴾: ظالم و متجاوز از حد.

۲۵- ﴿مُّرِيبٍ﴾: شک کننده به خدا و دین.

۲۷- ﴿مَآ أَطۡغَيۡتُهُ﴾: من او را به طغیان و سرکشی مجبور نکردم.

۳۱- ﴿أُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ﴾: جنت نزدیک آورده شود.

۳۲- ﴿أَوَّابٍ﴾: تایب و رجوع کننده به خدا.

۳۳- ﴿بِقَلۡبٖ مُّنِيبٍ﴾: با قلب مخلص و پذیرای فرمان حق.

۳۶- ﴿كَمۡ أَهۡلَكۡنَا﴾: بسیاری را هلاک کردیم.

۳۶- ﴿قَرۡنٍ﴾: نسلها.

۲۶ - ﴿بَطۡشٗا﴾: از روی قوت.

۲۶ - ﴿فَنَقَّبُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ﴾: از ترس مرگ روی زمین را گردش کردند.

۲۶ - ﴿مَّحِيصٍ﴾: جای فرار و نجات از عذاب خدا.

۳۸- ﴿لُّغُوبٖ﴾: ماندگی.

۳۹- ﴿سَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ﴾: خدایت را از هر نقص منزه بدان یا حمد و سپاس نما.

۴۰- ﴿َأَدۡبَٰرَ ٱلسُّجُودِ﴾: بعد از نماز.

۴۲- ﴿يَسۡمَعُونَ ٱلصَّيۡحَةَ﴾: نفخه رستاخیز را می‌شنوند.

۴۴- ﴿تَشَقَّقُ ٱلۡأَرۡضُ...﴾: زمین بشکافد...

۴۴- ﴿سِرَاعٗا﴾: به جانب دعوتگر بشتابند.

۴۵- ﴿بِجَبَّارٖ﴾: مسلط که آنها را به اجبار مسلمان کنی.