ناتوانی و پشیمانی
سپس قابیل بر صخرهای نشست و به فکر فرو رفت. در حالی که اندوه و حزن بر او سنگینی میکرد و پاهایش از شدت اندوه و تأسف توان حملش را نداشتند.
در این هنگام در حالیکه جنازهی برادر مقتولش روی دستش مانده بود و نمیدانست با آن چه کار کند، کلاغی جلوی پایش فرود آمد. در حالیکه پرندهی مردهای به چنگ و منقار داشت و پرندهی مرده را گوشهای رها ساخت و با چنگالها و منقارش شروع به حفر کردن زمین نمود. پس از حفر چالهای، کلاغ مرده را در آن نهاد و خاک را روی آن ریخت و پنهان کرد. سپس پر گشود و در هوا پرواز کرد و ناپدید شد. این کلاغ از جانب خداوند فرستاده شده بود تا به قابیل بیاموزد که جثهی برادر مقتولش، را پنهان کند.
آیا پرنده به انسان آموزش میدهد؟ هیچ شکی نیست که در این واقعه حکمتی است از جانب خداوند متعال و مفهوم آن این است که کارهای موجودات چه انسان یا حیوان، جماد یا نبات، پرنده و غیره همه به دست خداوند است.
چشمان قابیل از دیدن کلاغ و عملش متحیر ماند و به فکر فرو رفت و با اندوه و پشیمانی گفت:
﴿قَالَ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٰرِيَ سَوۡءَةَ أَخِيۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّٰدِمِينَ ٣١﴾[المائدة: ۳۱].
«... ای وای بر من آیا من نمیتوانم مثل این کلاغ باشم و جسد برادرم را دفن کنم. پس (سرانجام از ترس رسوایی و بر اثر فشار وجدان، از کردهی خود پشیمان شد) و از زمرهی افراد پشیمان شد».
سپس قابیل برخاست و در حالیکه از شدت حسرت و پشیمانی و درد و رنج عذاب وجدان پاهایش به سختی او را تحمل میکردند، عمل کلاغ را تقلید کرده و اقدام به دفن برادر خود نمود.
این چنین بود که اولین خون انسانی در قربانگاه شهوت و هواپرستی بر زمین جاری گشت و (به جای اطاعت خدا) از شیطان فرمانبرداری نمود.