بلند شدن و قیام برای احترام:
بدون تردید از چیزهائی که در مهر و محبت و احترام به شخصیت مردم بسیار مؤثر است قیام و برخاستن و بدرقه مردم هنگام ورود و خروج از مجلس است و اسلام آن را برای افرادی جایز دانسته است که از شائبه کبر و غرور و خودخواهی پاک باشند.
۱۹۵ـ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ لقَالَتْ: مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشْبَهَ سَمْتًا وَدَلًّا وَهَدْيًا بِرسول الله جفِي قِيَامِهَا وَقُعُودِهَا مِنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ رسول الله جقَالَتْ: وَكَانَتْ إِذَا دَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ جقَامَ إِلَيْهَا فَقَبَّلَهَا وَأَجْلَسَهَا فِي مَجْلِسِهِ وَكَانَ النَّبِيُّ جإِذَا دَخَلَ عَلَيْهَا قَامَتْ مِنْ مَجْلِسِهَا فَقَبَّلَتْهُ وَأَجْلَسَتْهُ فِي مَجْلِسِهَا. (ابوداود، الترمذی).
حضرت عائشه لمیفرماید: هیچکس را در هیئت وقار سیرت و شیوه زندگی شبیهتر از حضرت فاطمه به آن حضرت ندیدم هرگاه او بر رسول الله صوارد میشد آن حضرت برمیخواست و او را میبوسید و بر جای خود مینشاند و نیز هرگاه رسول الله صبر او وارد میشد او از جای خود برمیخواست و رسول الله صرا میبوسید و بر جای خود مینشاند.
از حضرت ابوسعید خدریس روایت است حضرت سعد بن معاذ در جنگ احد مجروح شده بود و رسول الله صاو را برای حل موضوع بنو قریظه حکم تعیین کرده بود، هنگامی که حضرت سعد بن معاذ قریب مسجد (عبادتگاه و جلسه گاه مسلمین) رسید رسول الله صخطاب به یارانش فرمودند: «قُومُوا إِلَى سَيِّدِكُمْ». (مُتَّفَقٌ عليهِ).