سورۀ قریش

در مکه نازل شده و چهار آیت است

بنام الله بخشنده مهربان

﴿لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ١ إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ٢ فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ٣ الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ٤﴾ [قريش: ١-٤].

﴿١﴾ برای الفت‌دادن قریش. ﴿٢﴾ الفت‌دادن آن‌ها به سفر زمستان و تابستان. ﴿٣﴾ پس باید صاحب این خانه را عبادت کنند. ﴿٤﴾ کسی که آن‌ها را در گرسنگی طعام داد و در وقت ترس، امن و امان بخشید.