الف- میانه روی اسلام در اعتقاد:
اسلام اعتقادی است میانه و معتدل میان خرافه اندیشان که در اعتقاد اسراف میورزند و هر چیز را بدون مطالبهء دلیل میپذیرند، و خدایان بسیاری بر میگزینند حتی حیوانات و گاو را پرستش میکنند، سنگها و بتها را به مقام خدایی میرسانند. و میان ما دیگرانی که متافیزیک و امور غیر حسی را بکلی انکار میکنند، نه به ندای فطرت اعتنایی میکنند، و نه به ندای اندیشه و خرد و نه به نهیب معجزات.
اسلام عقیدهای است میانه و معتدل، بین کسانیکه پیامبر آن را به حدی تقدیس میکنند که آنان را به مقام خدایی یا فرزندی خداوند بالا میبرند. و بین کسانیکه آنان را تکذیب کردند، و به آنها تهمت ناروا بستند.
از دیدگاه اسلام پیامبر آن همچون ما بشر بودند، غذا میخوردند و در بازارها راه میرفتند، بسیاری از ایشان دارای همسر و فرزند بودند، تفاوت آنها با دیگران اینست که خداوند با وحی بر آنان منت نهاده، و با معجزات حمایت و تأیید شان نموده است:
﴿قَالَتۡ لَهُمۡ رُسُلُهُمۡ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ﴾[إبراهیم: ۱۱].
«پیامبر آن شان به آنها گفتند: ما فقط انسانی همانند شما هستیم، اما خداوند بر هر کس از بندگانش که بخواهد منت مینهد (و او را با لطف خود مینوازد و پیامبرش میسازد)».