۱۹۸- باب استحباب الاضطجاع بعد ركعتي الفجر على جنبه الأيمن والحثّ عليه سواء كان تـهجَّدَ بالليل أم لا
باب استحباب دراز کشیدن بر پهلوی راست، بعد از دو رکعت فجر و تشویق بر آن، خواه نماز تهجد خوانده یا نخوانده باشد
۱۱۱۰- «عنْ عائِشَةَ لقالَت: كانَ النَّبيُّ صإذا صلَّى رَكْعَتي الْفَجْرِ، اضْطَجع على شِقِّهِ الأَيْمنِ» رواه البخاريُّ.
۱۱۱۰. «از حضرت عایشه لروایت شده است که گفت: پیامبر صبعد از خواندن دو رکعت سنت فجر، بر پهلوی راست دراز میکشید» [۲۸۳].
۱۱۱۱- «وَعنْهَا قَالَتْ: كانَ النبيُّ صيُصَلِّي فيما بيْنَ أَنْ يفْرُغَ مِنْ صلاة الْعشَاءِ إلى الْفجْرِ إحْدَى عَشْرَةَ رَكْعةً يُسَلِّمُ بيْنَ كُلِّ ركعَتيْنِ، ويُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ، فَإذا سَكَتَ المُؤَذِّنُ مِنْ صلاةِ الْفَجْرِ، وتَبيَّنَ لَهُ الْفَجْرُ، وَجاءَهُ المُؤَذِّنُ، قام فَرَكَعَ رَكْعَتيْن خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلى شِقِّه الأَيْمَنِ، هكذا حَتَّى يأْتِيَهُ المُؤَذِّنُ للإِقَامَةِ» رواه مُسْلِمٌ، قَوْلُـهَا: «يُسلِّمُ بيْن كُلِّ رَكْعتَيْن» هكذا هو في مسلمٍ ومعناه: بعْد كُلِّ رَكْعتَيْنِ.
۱۱۱۱. «از حضرت عایشه لروایت شده است که گفت: پیامبر صدر فاصلهی فراغت از نماز عشا تا هنگام فجر، یازده رکعت نماز میخواندند و در آنها، بعد از هر دو رکعت سلام میداد و رکعت آخر را به تنهایی میگزارد و هنگامی که مؤذن از اذان فجر ساکت و ظاهر شدن سپیده برای ایشان معلوم میشد و مؤذن (برای اعلام گفته شدن اذان) پیش او میآمد، بلند میشد و دو رکعت کوتاه نماز میخواند و سپس بر پهلوی راستش دراز میکشید و همچنان (در همان حال) بود تا وقتی که مؤذن برای گفتن اقامه، پیش ایشان حاضر میشد» [۲۸۴].
۱۱۱۲- «وعنْ أَبي هُريرةَ س، قالَ: قال رسولُ اللَّهِ ص: «إِذا صَلَّى أَحَدُكُمْ ركْعَتَيِ الفَجْرِ فَلْيَضطَجِعْ عَلى يمِينِهِ»».
رَوَاه أَبو داود، والترمذي بأَسانِيدَ صحيحةٍ. قالَ الترمذي: حديثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ.
۱۱۱۲. «از ابوهریره سروایت شده است که پیامبر صفرمودند: «وقتی یکی از شما دو رکعت فجر را خواند و تمام کرد، بر طرف راست دراز بکشد»» [۲۸۵].
[۲۸۳] بخاری روایت کرده است؛ [(۱۱۶۰)]. [۲۸۴] مسلم روایت کرده است؛ [(۷۳۶)]. [۲۸۵] ابوداود [(۱۲۶۱)] و ترمذی [(۴۲۰)] به اسنادهایی صحیح روایت کردهاند و ترمذی گفته است: حدیث حسن صحیح است.